Czy jesteśmy skazani na detoksykację?

Jeszcze dwieście lat temu lista znanych substancji toksycznych mieściła się na jednej kartce papieru. Gwałtowny i niekontrolowany rozwój przemysłu chemicznego doprowadził do syntezy dziesiątek tysięcy nowych związków chemicznych. Toksyczność wielu z nich znana była od początku, zdecydowana większość jednak traktowana była przez wiele lat jako nieszkodliwe. Niemało jest też takich związków, które nigdy nie występowały w przyrodzie, zostały zsyntezowane po raz pierwszy przez współczesnego człowieka, i na dobrą sprawę, nikt nie jest w stanie przewidzieć ich długofalowego oddziaływania na cały ekosystem.

Zgubne dla zdrowia skutki zaczęto zauważać dopiero niedawno, w miarę rozwoju nowoczesnych metod diagnostycznych. Jedną z takich metod jest biorezonansowy test opracowany dr Gottfrieda Cornelissena. Test ten pozwała na przeprowadzenie szerokiej diagnostyki obejmującej większość problemów zdrowotnych, w tym także obciążenie organizmu przez najpoważniejsze toksyny środowiskowe i metale ciężkie.

Wyniki testu przeprowadzonego na grupie 350 osób wskazują na kolosalną degradację naszego środowiska. Nie znaleziono ani jednej osoby wolnej od obciążeń pochodzących od chociaż kilku zbadanych substancji. W większości przypadków lista obciążeń zawiera kilkanaście, a czasem nawet kilkadziesiąt pozycji. Jest to tym groźniejsze, że jak zauważa dr Cornelissen toksyny działają na organizm synergicznie (tzn. jednoczesne oddziaływanie wielu toksyn jest silniejsze niż suma pojedynczych oddziaływań). Listę najczęstszych toksyn otwierają trzy metale ciężkie.

Procentową ilość wykrytych obciążeń od najczęściej spotykanych substancji toksycznych pokazuje poniższa tabelka. Badania przeprowadzono na grupie 350 osób.

Króluje ołów i to pomimo upływu wielu lat od jego wycofania z produkcji farb i paliw samochodowych. Jak widać środowisko zarówno to zewnętrzne, jak i wewnętrzne organizmu potrafi magazynować toksyny całymi latami. Rozbrojenie tej bomby z opóźnionym zapłonem może stać się naszym "być albo nie być" (zdrowym).

Zasadniczą sprawą staje się oczyszczenie organizmu z kumulujących się całymi latami trucizn. Różnych „gwarantowanych” metod jest bez liku, a kolejne wydania prasy lekkiej i przyjemnej przynoszą następne. Sensownych metod detoksykacji organizmu jest znacznie mniej. Idealna metoda detoksykacji powinna być skuteczna, prosta w stosowaniu i tania.

W praktyce okazuje się, ze najprostsze domowe metody nie zapewniają skuteczności. Niektóre z osób poddających się testowi Cornelissena wcześniej próbowały prostych metod drenażu limfatycznego (masaż, picie wody, bodźce termiczne) jednak nie przenosiło się to na wyraźnie lepsze wyniki testów. Podobnie rzecz miała się z pewnymi mieszankami i preparatami ziołowymi polecanymi do detoksykacji przez producentów i dystrybutorów. Wydaje się, że przynajmniej część tego typu preparatów nie potrafi usunąć samych toksyn, natomiast wyraźnie poprawia działanie organizmu i samopoczucie. Powoduje to swoiste uzależnienie po zakończeniu kuracji, po pewnym czasie powracają dolegliwości, co wymusza powrót do stosowania specyfiku.

Bardzo skuteczną metodą detoksykacji, niestety ograniczoną wyłącznie do metali ciężkich jest chelatacja EDTA. Chelatacja musi być stosowania pod bezpośrednią kontrolą lekarza i nie należy do najtańszych. Całkowite usuniecie obciążeń od metali ciężkich można osiągnąć po kilku, rzadziej kilkunastu wlewach EDTA.

Przełomem w detoksykacji jest opracowana na podstawie doświadczeń wielu wieków medycyny Dalekiego Wschodu … METODA TRANSDERMALNA

Usuwanie toksyn przez powłoki skórne następuje pod wpływem naturalnych substancji biologicznie aktywnych zawartych w wyciągach ze specjalnie dobranych roślin. Preparat umieszczony w specjalnych saszetkach stosuje się głównie na stopy, przyklejając saszetki odpowiednimi plastrami.

W 2006 roku firma Naturgreen wprowadziła na rynek polski jeden z najnowocześniejszych systemów transdermalnych o nazwie GREEN DETOX +. Zaskakująco korzystna cena w porównaniu do istniejących wcześniej na rynku tego typu produktów, z jednej strony dawała nadzieję na szerokie upowszechnienie, z drugiej budziła wątpliwości co do skuteczności. Wspominając stare przysłowie: tanie mięsa jedzą psy, autor niniejszego tekstu postanowił przetestować skuteczność systemu na sobie.
W tym celu przed rozpoczęciem kuracji wykonał wspomniany wyżej test dr Cornalissena, a następnie powtarzał go po każdej serii, w ramach której stosował plastry GREEN DETOX + przez sześć kolejnych nocy. Wyniki kuracji pokazane w poniższej tabelce przeszły najśmielsze oczekiwania.

Wyniki testu Cornelissena — toksyny środowiskowe i metale ciężkie w przebiegu detoksykacji systemem GREEN DETOX+ E. Friedrich

Jakkolwiek wyniki testu przed detoksykacją wydają się świadczyć o silnym obciążeniu toksynami, autor i tak mógł zaliczyć siebie do zdrowszej części populacji. W przypadku osób chorych, zwłaszcza przy chorobach chronicznych i degeneracyjnych, lista wykrytych substancji toksycznych bywa znacznie dłuższa, a wartości V nieraz przekraczają 100.
Chociaż proces detoksykacji mierzony obiektywnymi wynikami testów Cornelissena rozkłada się na kilka tygodni, subiektywne odczucia występują natychmiast po rozpoczęciu kuracji. Praktycznie od pierwszej nocy poprawia się jakość snu, zanikają trudności ze wstawaniem. Wyraźnie przybywa energii, poprawia się koncentracja i sprawność umysłowa. Wynika to z faktu, ze działanie systemu GREEN DETOX + nie kończy się na detoksykacji. Przedstawione powyżej wyniki badań dotyczyły grupy 350 osób, które przyjechały do Ośrodka „Parku” kolo Mielna w poszukiwaniu rozwiązania swoich problemów zdrowotnych, występujących często od wielu lat. Nie jest to więc statystyczny obraz całej populacji. Nie można też bezpośrednio porównywać wyników testów dr Cornelissena ze standardowymi badaniami medycyny konwencjonalnej, sprowadzającymi się najczęściej do oznaczenia obecności toksyn w osoczu krwi. Aby wyjaśnić różnice spróbujmy rozpatrzyć bliżej oddziaływanie toksyn na organizm.

Dzisiejsza medycyna akademicka zalicza do toksyn substancje, które powodują niekorzystne zmiany przebiegu naturalnych procesów biochemicznych zachodzących w organizmie. Aby takie działanie mogło nastąpić toksyna musi wniknąć do wnętrza ustroju, a następnie, albo wejść bezpośrednio w reakcje chemiczne, albo spełnić rolę katalizatora zaburzającego ich prawidłowy przebieg.

W zdrowym organizmie istnieje szereg mechanizmów ograniczających wpływ groźnych substancji. Jeżeli ilość toksyn nie jest zbyt wielka, a mechanizmy obronne w pełni są sprawne, następuje proces usuwania trucizn z krwi i limfy na zewnątrz ustroju. Gorzej się dzieje, gdy ilość toksyn wzrasta, a siły obronne słabną. Organizm zaczyna się zachowywać jak młoda gospodyni zaskoczona w trakcie sprzątania przez wizytę teściowej - zamiata śmieci pod dywan. Toksyny zostają upchnięte we wszystkich możliwych zakamarkach: w mezenchymie (tkance łącznej wypełniającej przestrzeń międzykomórkową różnych narządów), w kościach, a także w tkance tłuszczowej. Po wbudowaniu takich trucizn w tkanki, ich aktywność chemiczna maleje i tracę zdolności do szkodliwego modyfikowania procesów biochemicznych. Jednocześnie układy wydalnicze usuwają pozostałe we krwi i limfie toksyny i na pierwszy rzut oka organizm wraca do stanu sprzed zatrucia. Klasyczne badania składu osocza nie wykażą toksyn, nie wystąpią również (albo ustąpią, jeśli były wcześniej) objawy zatrucia.

Czy zatem wszystko jest w porządku ? Patrząc z biochemicznego punktu widzenia można powiedzieć, że tak, chociaż cały czas istnieje groźba, że toksyny uwolnią się i wznowią swą niszczycielską działalność. Inaczej sytuacja wygląda, jeśli spojrzymy przez pryzmat procesów bioelektronicznych, postulowanych w teorii ogłoszonej przez ks. prof. Włodzimierz Sedlaka, a zbadanych przez wielu znanych w świecie naukowców. Jednym z pierwszych, który zajął się promieniowaniem elektromagnetycznym wysyłanym przez żywe organizmy był niemiecki biofizyk F. A. Popp z Międzynarodowego Centrum Technologii Biofizycznej z Kaiserlautern. W latach 1971-1972 badając wpływ toksyn na powstawanie raka zauważył, że znana substancja kancerogenna, składnik smoły i dymu tytoniowego, o nazwie benzopyren, występuje w dwóch odmianach molekularnych. Okazało się, że jedna odmiana - l,2-benzopyren jest całkowicie nieszkodliwa, podczas, gdy druga - 3,4-benzopyren - silnie pobudza rozwój raka. Przy takich samych własnościach chemicznych rakotwórcza molekuła wyróżnia się zdolnością silnego pochłaniania światła widzialnego i ultrafioletu. W rezultacie prowadzonych w następnych latach badań dr Popp udowodnił obecność promieniowania świetlnego w żywych komórkach. Światło to, według Poppa, przenosi informacje sterujące procesami życiowymi komórek. Rakotwórcze działanie 3,4-benzopyrenu nie polegało zatem na bezpośredniej ingerencji w procesy chemiczne, a na zagłuszeniu sygnałów sterujących nimi. 3,4-benzopyren zachowuje się jak nieuzbrojony dywersant przecinający linie telefoniczne na tyłach armii.

Jak widzimy, groźna może być sama obecność substancji toksycznych, nawet jeśli nie mają one możliwości włączania się w procesy biochemiczne. Test dr Comelissena, wykorzystując promieniowanie elektromagnetyczne organizmu, jest w stanie wykryć również tego typu sytuacje. Znacznie szerszy zakres wykrywanych oddziaływań przenosi się siłą rzeczy na tak zaskakująco wysoki odsetek wykazywanych obciążeń. Z powyższego wynika istotna informacja - nie wystarczy usunąć toksyny znajdujące się w obiegu krwi i limfy, chociaż takie postępowanie zapewni pozytywne wyniki konwencjonalnych badań. W pełni skuteczna detoksykacja organizmu wymaga uruchomienia procesu stopniowego rozpuszczania się nagromadzonych złogów i uwalniania toksyn do obiegu krwi i limfy. Jednocześnie koniecznie trzeba reaktywować mechanizmy oczyszczenia płynów ustrojowych i usuwania toksyn na zewnątrz organizmu, Właściwa koordynacja obu tych procesów stanowi o sukcesie detoksykacji. Zbyt szybkie uwalnianie toksyn, przy niewydolnych procesach wydalniczych, może sprowadzić do objawów ostrego zatrucia organizmu. Wśród różnych sposobów detoksykacji zdecydowanie na czoło wysuwają się radykalne tezy, że każde niedomaganie organizmu, począwszy od lekkiego spadku wydajności, a skończywszy na poważnych chorobach degeneracyjnych, jest ściśle związane z istnieniem złogów toksyn środowiskowych i metali ciężkich. Powstanie takich złogów staje się możliwe w sytuacji braku dostatecznej wydajności podstawowych organów detoksykujących: wątroby, nerek, płuc. Próby detoksykacji poprzez zmobilizowanie tych organów do wydajniejszej pracy przypominają często zacinanie biczem starej szkapy zaprzęgniętej do przeładowywania wozu.
Inaczej ma się sprawa w odniesieniu do skóry. Współczesny człowiek robi wszystko by zablokować transdermalną wymianą z otoczeniem. Obuwie i ubiór z tworzyw sztucznych, przebywanie w ogrzewających zimą i klimatyzowanych latem pomieszczeniach, stosowanie kosmetyków blokujących wydzielanie potu i łoju, to jeszcze nie wszystko.

Zdecydowana większość ostrych chorób nękających ludzi w dawnych czasach przebiegała z wysoką gorączką i intensywnymi potami, stając się znacznym elementem oczyszczania organizmu. Dzisiaj pierwszym działaniem medycyny akademickiej w takich przypadkach jest likwidacja najmniejszego nawet stanu podgorączkowego. W rezultacie obserwujemy ciągłą kumulację toksyn. Stare przysłowie: „co Cię nie zabije, to Cię wzmocni” możemy dzisiaj zastąpić powiedzeniem, „choć Cię nie zabije, to i tak dorobisz się kolejnych złogów”.

Jeżeli utrzymanie zdrowia nie ma oznaczać łykania coraz większej ilości, coraz silniejszych medykamentów, musimy odblokować niewykorzystane możliwości naszej skóry.

Do najskuteczniejszych metod w tym zakresie możemy zaliczyć GREEN DETOX+. Jest to medyczny system transdermalny powstały w wyniku wieloletniej pracy naukowców i lekarzy japońskich, z wykorzystaniem doświadczeń tradycyjnej medycyny Dalekiego Wschodu. Chociaż system określany jest potocznie jako plastry detoksykacyjne, jego działanie nie ogranicza się do usunięcia toksyn z organizmu. Jego oddziaływanie przebiega na kilku płaszczyznach. Najistotniejsza to transdermalny, dwukierunkowy proces zapewniający z jednej strony przenikanie toksyn organizmu do saszetki, z drugiej suplementację ustroju naturalnymi substancjami biologicznie aktywnymi zawartymi w ekstraktach roślinnych. Zawarte w GREEN DETOX+ wyciągi z pieczarki rosnącej w puszczy amazońskiej (Agaricus blazei), eukaliptusa, artemisia vulgaris, louquatu zawierają silne antyoksydanty, które, wraz z kolejnym składnikiem - naturalną witaminą C, po wniknięciu do krwioobiegu zabezpieczają organizm przed wpływem uwalnianych ze złogów trucizn i stymulują system immunologiczny.

Specjalną rolę wśród składników GREEN DETOX+ pełni turmalin - sproszkowany minerał posiadający niezwykłą właściwość emisji jonów ujemnych oraz promieniowania elektromagnetycznego w paśmie dalekiej podczerwieni (1500 nm). Jak wykazały badania jest to zakres najlepszej przenikalności przez skórę - promieniowanie to dociera do głęboko położonych tkanek i najskuteczniej stymuluje strefy refleksologiczne, a za ich przyczyną poszczególne narządy. Polepsza się ukrwienie narządów i proces drenażu limfatycznego. Równie istotną rolę spełniają jony ujemne emitowane przez turmalin. Współczesne badania właściwości elektrycznych punktów akupunkturowych pokazały, że starożytne pojęcie blokady meridianów ma nowoczesną, jak najbardziej naukową interpretację: jest to niedobór ujemnych ładunków elektrycznych, czyli spadek przewodności tkanki. Stąd wynika dobroczynne działanie na nasze organizmy jonów ujemnych wydzielanych przez rośliny, obecnych w morskim powietrzu czy na wytwarzanych sztucznie przez różnego rodzaju jonizatory używane w fizykoterapii do poprawy klimatu pomieszczeń.

Jak widzimy system transdermalny GREEN DETOX + został zaprojektowany, aby optymalnie przeprowadzić proces detoksykacji. W większości przypadków można za jego pomocą samodzielnie dokonać kompleksowego oczyszczenia i rewitalizacji organizmu.

"Wyrzuć do kosza bezsensowne diety, nieskuteczne tabletki, tabele kalorii i inne bzdury, którymi atakują Cię ze wszystkich stron. Nadchodzi rewolucja! Czy wiesz, że 52% Polaków i 37% Polek waży za dużo? Powiem więcej, te liczby ciągle rosną! Otyłość staje się chorobą cywilizacyjną. Tomasz Rezner obala mity na temat otyłości i pokazuje właściwą drogę ku zdrowszemu życiu i lepszemu samopoczuciu. Jeśli masz problem z nadwagą, lub jeżeli interesujesz się funkcjonowaniem ludzkiego organizmu to koniecznie przeczytaj ten tekst do końca. na temat otyłości mówi autor – Tomasz Rezner? „Rozpatrując problem otyłości, nie da się uniknąć poruszenia spraw psychiki. Właściwie, cały ten problem bierze swój początek w psychice człowieka. Jeżeli ktoś zajmuje się problemem otyłości, a pomija udział psychiki, to na pewno nie osiągnie żadnych pozytywnych efektów. Wpływ psychiki na problem otyłości polega na „chceniu” zjedzenia jeszcze, pomimo zaspokojenia fizjologicznego zapotrzebowania organizmu, złych nawykach żywieniowych, wierze w najróżniejsze mity na temat odżywiania, wierze w „cudowne” diety itd., a braku wiary w swoje możliwości.” więcej..

" Zdrowe odżywianie zdobywa ostatnio coraz większą popularność. Ludzie zaczynają rozumieć, że wszelkie fastfoody i kaloryczne, tłuste jedzenie nie służy ich organizmom. Można wręcz powiedzieć, że nastała ostatnio moda na zdrowy tryb życia. "Mięso? Nie, dziękuję. Coraz więcej osób w Polsce odpowiada w ten sposób. Przez królestwo schabowego i rosołu przetacza się kolejna fala mody na wegetarianizm." - Gazeta Poznańska Wraz z upowszechnianiem się zdrowego odżywiania, nastała także moda na wegetarianizm, który praktykuje, według różnych źródeł od 1-3 milionów Polaków. Poznaj mity i fakty związane z wegetarianizmem, i dowiedz się o co w tym tak naprawdę chodziNiestety świadomość czym naprawdę jest wegetarianizm i na czym polega, jest niezwykle niska wśród naszego społeczeństwa. Większość ludzi wie tylko tyle, że wegetarianie nie jedzą mięsa i na tym kończy się ich wiedza. Panuje też wiele stereotypów, mitów na temat diety wegetariańskiej i jej wpływu na organizm. Aby rozwiać te wątpliwości i dostarczyć wiarygodnej, praktycznej wiedzy, postanowiliśmy wydać publikację, która przyda się nie tylko tym, którzy już wybrali wegeterianizm, więcej..

" Jedyna tego typu publikacja na rynku, wypełniająca lukę i stanowiąca odpowiedź na zapotrzebowanie na taką informację. Witaminy - fakty i mity - cała prawda i witaminach, minerałach i suplementach Czy chcesz być podobny /-a/ do ogromnej rzeszy szarych, anonimowych konsumentów, kupujących witaminy, minerały i suplementy według reguł jakie narzucają im twórcy reklam, promocji i producenci zainteresowani wyłącznie zyskiem, czy też NAPRAWDĘ zależy ci dostarczaniu swojemu organizmowi tego co autentycznie najlepsze i co jest mu faktycznie potrzebne? Czy wolisz wystawiać swoje zdrowie na aukcję, patrząc tylko na to kto zaoferuje preparat w niższej cenie, czy też wolisz mieć świadomy wybór i w wiedząc dokładnie jaka witamina ile jest warta, otrzymywać dokładnie to, czego potrzebuje twój organizm. Dotychczas nie było na rynku żadnej książki, ebooka, ani innej publikacji, która pozwalałaby poznać różnice pomiędzy reklamowanymi preparatami witaminowymi, czym różni się witamina sztuczna od naturalnej, a ebook "Witaminy, minerały i suplementy" nauczy cię rozpoznawać jaką wartość mają poszczególne suplementy, preparaty witaminowe i mineralne będziesz umieć szukać właściwych dla ciebie preparatów i według właściwych kryteriów. Dla kogo jest ta publikacja? Dla tych którzy używają witamin i suplementów, lecz chcieliby wiedzieć na ten temat więcej i mieć możliwość dobrać dla siebie optymalne preparaty więcej..